و مىتوانيد از خدا بپرهيزيد ! عرض كردند : يابن رسول اللَّه ! اين آيه ( شورى / 24 ) دربارهء چه كسى نازل شده است ؟ پس لحظه‌اى سر به زير افكند سپس چشم خود را به بالا گرفت ، آنگاه سر به پايين آورد سپس بلند كرد و فرمود : چون آيهء : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » « 1 » نازل شد ، بعضى از مردم گفتند : خداوند اين آيه را نازل نكرده است بلكه پيامبر تنها مىخواست مقام پسر عموى خوش را بالا ببرد ! اين حرف را از روى كينه و حسد نسبت به اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند ، از اين رو خداى تعالى اين آيه را نازل كرد : أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ » « 2 » و نبايد به اين گفتار اعتنا كنى و آنچه را كه در پيش گفتند نبايد بر تو گران آيد ، زيرا كه خداوند باطل را نابود مىسازد و حق را به وسيلهء كلمات خويش اثبات مىكند ، چه آنكه او بر آنچه دردلهاست آگاه است . چون آن حرفى را كه آنها قبلًا زده بودند بر رسول خدا صلى الله عليه و آله گران آمد و او غمگين شد و دانست كه ايشان دست از حسد و كينه بر نداشته‌اند ، از اين رو آيه نازل شد : « قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ » « 3 »

--> ( 1 ) - شورى / 23 : ( اى پيامبر به مردم ) بگو : من هيچگونه اجر و پاداشى در برابر رسالت خود از شما تقاضا نمىكنم ، جز مودّت و دوستى خويشاوندان نزديكم ( اهل بيتم ) . ( 2 ) - شورى / 24 : آيا مىگويند : او بر خدا دروغ بسته در حالى كه اگر خدا بخواهد بر قلب‌تو مهر مىنهد ! ( 3 ) - انعام / 33 : ما مىدانيم كه سخنان آنها تو را محزون و اندوهگين مىكند ولى بدان كه آنها تو را تكذيب نمىكنند و در حقيقت آيات ما را انكار مىكنند و بنابراين طرف آنها در حقيقت ما هستيم نه تو !